Edwin Brienen

Przez niemiecką prasę okrzyknięty „holenderskim Fassbinderem”! Reżyser 14 filmów pełnometrażowych, autor licznych  krótkich metraży oraz twórca teledysków dla wielu uznanych na świecie muzyków, takich jak m.in. Joachim Witt czy Bunny Lake. Jako producent, reżyser i scenarzysta z wieloletnim stażem, Edwin Brienen jest jednym z ostatnich prawdziwie niezależnych filmowców, wyróżnia się charakterystycznym stylem i artystyczną wizją.


Edwin Brienen z wykształcenia jest filozofem i psychologiem. W wieku 22 lat rozpoczął pracę jako prezenter radiowy. Jego programy dla Holenderskiego Towarzystwa Radiowego VPRO przyciągnęły międzynarodowe grono słuchaczy. Edwin stał się jednym z najpopularniejszych głosów w 3FM (wiodącej stacji radiowej w Holandii) z programem Koud Zweet De Moordlijst. W telewizji występował w undergroundowej serii Ultra Vista!, do tego, podczas 2,5 letniej przerwy w pracy, wyreżyserował dla VPRO kilka programów, takich jak: Buch, Burgers & Buitenlui czy Hoe Hoort het Eigenlijk? razem z kultowym reżyserem Theo van Goghiem.

2001 roku Edwin napisał, wyreżyserował i zmontował swój debiut filmowy – kultowy film berlińskiego undergroundu Terrorama!. Obraz ten opowiada ponurą historię grupy podupadłych osobowości, które szukają „mentalnej wolności” dopuszczając się aktów terroru. W tym samym roku Brienen odnowił współpracę z VPRO i we wrześniu stworzył dla nich serię o nowojorskiej scenie undergroundowej. Z powodu ataku na World Trade Center zmuszony był odwołać amerykańską premierę Terroramy! w Nowym Jorku.

Niemniej jednak Terrorama! otrzymała kilka nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych, najważniejsza to wyróżnienie dla Esthery Evy Verkaaik za Najlepszą Rolę Kobiecą na Toronto Independent Film Festival.

We wrześniu 2004 roku (po dwóch latach od zakończenia prac nad nowym filmem) w końcu udało się  wydać Lebenspornografie, którego produkcja została wcześniej wstrzymana z powodów obyczajowo-formalnych. Późniejszy film, Both Ends Burning wyświetlono w 14 salach kinowych w Holandii podczas Brienen Festival w styczniu 2005 roku. ARTE TV wyemitowało film dokumentalny o Brienenie, w którym jego twórczość i intensywność emocjonalną porównywano do Mechanicznej pomarańczy Kubricka. Kolejne dzieło, czyli mroczna komedia Why Ulli Wanted to Kill Himself on Christmas Eve miała premierę w połowie grudnia 2005 r. w kilku miejscach w Niemczech.

W 2006 roku Brienen zaliczył powrót do swoich teatralnych korzeni z Loaded, którego premiera odbyła się na the Berlin Sophiensaele podczas „weekendu darmowych teatrów” w maju tegoż roku.

W tym samym czasie Brienen ukończył amerykańsko-holenderską koprodukcję Last Performance (opowiadającą historię upadku skonfliktowanej wewnętrznie kobiety, aktorki w teatrze w Nowym Jorku), który po raz pierwszy pokazano na Netherlands Film Festival w 2006 r. W czerwcu tego samego roku w niemieckich kinach pojawiła się Hysteria Brienena. Jesienią w trakcie pracy nad filmem I’d Like to Die a Thousand Times, Brienen znalazł czas aby nakręcić teledyski dla londyńskiego Noblesse Oblige oraz Joachima Witta.

Razem z Thomasem van Aalten, Brienen napisał postapokaliptyczny scenariusz dla abstrakcyjnego fimu L’amour Toujours, który po raz pierwszy wyświetlono na Brienen Tribute Festival w Amsterdamie 3 maja 2008 roku. W filmie wystąpił Erwin Leder, znany z Das Boot. W międzyczasie Brienen rozpoczął pracę nad filmem Revision- Apocalypse II, w którym główną rolę zagrała Eva Dorrepaal.

W maju 2009 Brienen zaczął pracować nad Viva Europa! – filmiem, który mierzy się z tematyką zjednoczenia Niemiec a akcja osadzona jest w dwudziestą rocznicę upadku muru berlińskiego. Film zaliczył udaną premierę na Berlin Volksbuhne w listopadzie 2009. Instytut Goethego zaaranżował późniejsze projekcje tego filmu w Niderlandach.

Po krótkiej przerwie, w 2010 r. odbyła się premiera Revision- Apocalypse II, podczas trzydziestej edycji Netherlans Film Festival.

W 2010 roku Brienen zakończył też zdjęcia do dwóch filmów: Exploitation i Phantom Party, oba z brytyjskim aktorem Tomasem Sinclairem Spencerem (który grał też m.in. w The Last Station z Helen Mirren). Kolejny film Lena will es endlich wissen (Lena Wants to Know Once and For All) miał swoją premierę na Berlin Volksbuhne w marcu 2011. Później Brienen zaczął pracę dla niemieckiego WDR Radio i stworzył sztukę radiową Als der Satan laufen lernte (When Satan learned to walk) zatrudniając wielu swoich głównych aktorów m.in. Agnieszkę Rozenbajger i Godeharda Giese.

Dystrybutorem filmów Brienena jest Filmfreak Distribution, która wypuściła już kilka jego filmów na europejski rynek DVD. Pierwsze 5 filmów Brienena (Terrorama!, Lebenspornografie, Both Ends Burning, Last Performance i Hysteria) zostały wydane razem jako kolekcja, i są dostępne w krajach Beneluksu i w Niemczech. W 2012 na DVD wydano Revision- Apocalypse II a także Viva Europa!.

W 2012 roku The Lausanne Film i Music Festival w Szwajcarii uhonorowały Brienena prezentując retrospektywę jego filmów razem z światową premierą Exploitation.

www.edwinbrienen.com